Random

Jouw vetste mountainbike foto’s op mountain-bikers.nl!

Stuur ze nu in naar: info@mountain-bikers.nl

Lees verder....

Kalender

juli 2010
M D W D V Z Z
« jun    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Uitstapje mountain-bikers.nl naar Toblerone Trails

Binnenkort, we weten nog niet wanneer, gaan we de Toblerone trails eens aandoen.
Hebben hier wel een aantal goeie dingen over gehoord en laatst stond er ook iets over in de O2Bikers.
Een echte freeride en downhill in de nabije omgeving van Nederland.

Na onze vakantie in Oostenrijk willen we natuurlijk alleen maar sneller, hoger en meer!
Al weken loop ik mezelf lekker te maken met filmpjes over deze trails, met de veluwe om de hoek heb ik nog wel wat bulten waar ik op en af kan rijden maar het is toch niet vergelijkbaar met het echte werk. De eerste keer dat ik ging fietsen nadat we uit Oostenrijk terug waren dacht ik, is dit het nou…..

Opzich mag ik natuurlijk niet klagen, de veluwe, de rhedenroute is voor nederlandse begrippen een mooie tocht, maar toch. In vergelijking met Oostenrijk is de veluwe dan nog een mooie tocht? wat is in deze mooi? Je moet koesteren wat je hebt, maar wie zegt dat je niet stiekem mag verlangen naar meer? verlangen naar het bijna onmogelijke…..

Deze verlangens zijn voor een mountainbiker de motivatie om het almaar hoger op te zoeken, we willen graag meer dus we zullen vanaf het moment dat we naar oostenrijk zijn geweest ook vaker uitstapjes gaan maken, toch maar weer een tripje naar de ardennen? Misschien kunnen we wel even een weekendje naar de eiffel gaan? Maar eerst…. laten we maar even naar de Toblerone Trails gaan, kijken of we daar vaker heen gaan of niet. Echter ook denk ik daar dat we de vergelijking met Oostenrijk niet moeten maken. Misschien de vergelijking met de veluwe en dan hopen dat het tegenvalt… dan heb ik weer plezier op de veluwe.
Misschien moet ik helemaal niet naar de Toblerone Trails gaan maar een rondje in de meeste platte provincie van Nederland gaan rijden. Dan ga ik weer met plezier naar de veluwe toe, geniet ik daar weer van de bultjes, de torren op het pad en het schitterende bos waarin toch echt wel een aantal prachtige routes zijn uitgezet.

Maar eerst de Toblerone Trails, om de route op veluwe toch nog wat minder aantrekkelijk te maken.
En om mezelf toch maar wat lekker te maken, hier wat filmpjes over hoe en wat op de Toblerone Trails.

Dag 8: Der ubertag!

Vandaag is het de laatste bikedag. We willen nog 1 keer flink de bergen in en vanaf boven de volledige wildkogeltrail rijden.

Mijn bike heeft inmiddels wel wat technische problemen, maar nog 1 keer moet wel gaan. We besluiten een klim te gaan maken vanuit Bramberg naar het Wildkogel hause op een slordige 2100 meter hoogte. De weergoden zijn ons een keer goed gezind en verwennen ons met een blauwe lucht en een lekker zonnetje. Heerlijk! We ploeteren en zweten!

Echter na 400 hoogtemeters is de zon toch wel erg fel. De temperatuur loopt op naar een 34 graden. We zien een waterval en besluiten even te stoppen en het hoofd te koelen. Heerlijk.

Inmiddels met de shirten op het hoofd gebonden in verband met de zon ploeteren we verder. Gespreksstof is er bijna niet, want de klim gaat als maar door tussen de 10 en 15 % en we rijden aardig door.

Uiteindelijk naderen we het Wildkogelhause. De panorama is schitterend! We besluiten nog net even iets hoger te gaan tot ongeveer 2100 meter. Nog een klein stukje van 15% naar 100 hoogtemeters. Helemaal gesloopt van de klim leggen we de bikes neer en gaan in het gras liggen. We genieten van het uitzicht en de stilte. Indrukwekkend!

Tijd om te gaan afdalen. In de verte komt er een cabine met freeriders aan. Die mannen moeten het ook warm hebben! We laten ze voor gaan en gaan achter hun aan.

Het eerste stuk is moeilijk te rijden. Er ligt nog wat sneeuw en er stroomt heel veel water. Technisch is het goed te doen.

Na de tweede switchback is het goed te rijden en het is genieten. Stuiteren, stenen, drops, hellingen, wortels, technisch, uitzicht. Het is perfect, moeilijk, maar perfect!

Tijdens het afdalen komen we ook een trailmoterrijder tegen. Deze iets wat vadsige, maar zeer vriendelijke Oostenrijker mit snor rijd het zelfde parcours alleen dan op de motor! Genau!

Op een tussen stuk merk ik ineens dat mijn achterrem niet meer werkt. Waarschijnlijk is door de hitte en de lengte van de afdaling de druk verdwenen. We besluiten heel even te wachten bij het bankje van Julian und Cristofer. tot de remmen iets minder heet zijn.

We naderen de eerste mindfucker en gaan er beide met gemak overheen. Dat was wel kicken! We gaan verder naar de tweede mindfucker. Net voor deze brute afdaling zitten er een 5 tal drops achter elkaar, waarvan de laatste zeer stijl en lastig. Ook hier vliegen we over heen. We hebben duidelijk de flow te pakken. Ook de tweede mindfucker wordt met gemak klein gemaakt!

Kort daarna rijd ook de Oostenrijkse trail motorrijder over de minderfucker heen. Met z’n 3e rijden we naar het volgende stuk. Eerst de bikers en daarna de motorrijder.

Eigenlijk eindigde daar de Wildkogel trail, maar omdat we nog een stukje op een video hadden gezien, wisten we nog een afdaling tot in Neukirchen. Ook dit stuk was erg leuk te doen!

Uiteindelijk komen we aan in Neukirchen en hebben zo’n slordige 1300 meter afgedaalt. Maar wat was dat fantastisch. Ik heb in mijn leven nog niet zo iets vets gedaan!

Berg omhohe: Bergen 2 – Joost und Freek 2
Berg ab: Bergen 2 – Joost und Freek 3

Dag 7: De Rob-J Superpoging, en de Krimml Watervallen

Vandaag op het programma, een korte klim, althans kort, 700HM. Voor Nederlandse begrippen veel maar voor Oostenrijkse begrippen een peulenschil. Eerst maar even naar boven fietsen voordat we een poging wagen aan de Rob-J Supertrail. We hebben vandaag geen navigatie bij, het is dus een zoeken voordat we wat aardige Oostenrijkse mountainbikers tegenkomen die ons vertellen waar we naartoe moeten. De helling is wederom stijl, het klimmen gaat hard en de hoogtemeters vliegen ons om de oren.

Even twijfelen we of we nog goed zitten, we zien onze Oostenrijkse vrienden nergens meer. Gelukkig heb ik Google Maps op mijn telefoon, echter is de kwaliteit van mijn scherm zo slecht dat zodra de zon ook maar een beetje schijnt het beeld niet meer af te lezen is, dat is vandaag dus het geval. Al snel komen onze Oostenrijkse vrienden ons weer voorbij, we zitten goed en besluiten om hun te volgen, dat is toch de kant die we op moeten. Eindelijk zien we het bordje, Rob-J Supertrail, een foto maken

rob-j superpoging

en dan naar beneden…… Lopen. Het parcours is dermate technisch dat we amper aan fietsen toekomen. Af en toe lukt het ons om op te stappen en wat te fietsen maar dan ligt er weer een boom over de trail…. Jammer maar helaas. Eindelijk zijn we beneden waar nog het kleine bikepark op ons wacht. Deze rijden we nog 2x af om maar terug te keren naar het huisje….. het voelt een klein beetje als een nederlaag…. Bergen 2, Joost en Freek 1. Morgen staat de Wildkogeltrail in zijn totaliteit op het programma! De sneeuw verdwijnt nu heel snel dus dat moet gaan lukken.

Freeks Jump in het bikepark

Omdat we redelijk op tijd terug zijn bij het huisje besluiten we om nog even het Krimml watervallen attractiepark te bekijken. Betalen voor het parkeren, betalen om naar de watervallen toe te lopen…. pff wat een gezeik allemaal. Uiteindelijk zijn we er, schieten we een paar mooie plaatjes en besluiten we om maar weer naar het huisje terug te keren om aldaar te genieten van een ijskoude Kaiser in het zonnetje op het terras!

krimml watervallen

Dag 6:Nach oben bieten, höher bieten!

Vandaag stond een panorama trail op de planning. Technisch niet de grootste uitdaging, maar wel heel mooi en conditioneel. Er stonden immers zo’n 2000 meter op de planning, naar de markkirchel. De grens met Tirol en Salzburg. We vreesde voor sneeuw, maar dat was zaak voor later.

Na onze rustdag “mit enkele keizers” hadden we er allebei veel zin in. Een hele dag niet biken… tja… het is omdat het verstandig is voor de benen, maar we hadden liever wel gewoon gebiked. Maar gelukkige mochten we vandaag weer aantreden. 18 km klimmen en natuurlijk ook 18 km afdalen.

Het begin is meteen zwaar. We ploeteren naar boven en zien al snel de dorpjes onder ons kleiner worden. De helling is soms boven de 15% en het einde is nog lang niet inzicht.

Eenmaal aangekomen in de buurt van Krimml beginnen we met de trail en we mogen direct weer omhoog. De temperatuur daalt al flink. We houden wel de snelheid onder controle, want het is nogal een eind.

De trail beloont ons al vrij snel met schitterende uitzichten over een dal, beekjes, watervallen en landschappen. Het is werkelijke schitterend. Ik kan me niet voorstellen dat je hier geen natuurliefhebber van wordt.

Hoe hoger we komen des te mooier wordt het uitzicht. Langzaam naderen we de sneeuwgrens. Mijn tenen beginnen aardig te bevriezen. Uiteindelijk belanden we in de sneeuw. Hier loop nog een schitterend beekje naar beneden, met in de verte een fel groen dal. Schitterend!

We gaan verder omhoog en zitten inmiddels midden in de sneeuw om zo’n 1900 meter. We willen nog hoger, maar dat is haast onmogelijk. Het is koud en er ligt zo’n 8 cm sneeuw. We genieten nog even van het uitzichten en besluiten te gaan afdalen.

18 km alleen maar naar beneden! Dat wordt leuk! Het eerste stuk gaat langzaam, maar zodra de sneeuw verdwijnt gaat de snelheid omhoog. We vliegen naar beneden. Het blijft verbazingwekkend dat je uren omhoog ploetert en in no time weer beneden bent.

Op het einde van de trail gaan weer weer naar links de weg op. Dit is nog een 10 km alleen maar beneden. We halen enkele malen gemakkelijk de 71 km per uur!

Thuiskomend was het een schitterende dag met mooie uitzichten. Nu vlug nog even douche en dan een “keizer offen machen”!

Dag 5: Besser 5 kaiser in dein kopf dan 10 kaiser die krat

Een rustdag, heerlijk!
Wat zullen we vandaag eens doen was de vraag, naar de Krimml Watervallen? De hoogste watervallen van Europa? Of misschien ergens anders naartoe met de auto?

Nadat we ontbeten hadden gingen we naar de supermarkt. Na eenmaal de nodige pasta’s, ovenfriet en ander voedsel gekocht te hebben dachten we, misschien is het ook handig als we een biertje kopen. We hadden al kennis gemaakt met het lokale Kaiser bier van Oostenrijk en besloten om hier een krat van te kopen.
Thuis aangekomen maar meteen lekker lunchen en een Kaiser in die kopf gieten! Nog ein Kaiser bitte! Christoffel zag ons vanmiddag al lopen met het krat en dacht, daar gaat mijn omzet!
Kaiser na Kaiser werd keizer gemaakt een slappe film (Paranormal activity) werd opgezet en gekeken. Wat saai eigenlijk zo’n dag niets doen, dan maar een route plannen voor morgen, eigenlijk toch wel zin om te fietsen maar een rustdag is ook wel eens goed!
Voor morgen 40km op de planning, 1600HM en dan toch de Krimml watervallen.
Voor nu is het een dag, de oogjes gaan wederom dicht.

Gruss Got