Archive for maart, 2010

Jouw vetste mountainbike foto’s op mountain-bikers.nl!

Heb jij vette mountainbike foto’s die je met ons wilt delen. Wij zullen maandelijk een selectie maken uit de vetste, stoerste en meest inspirende foto’s en deze publiceren op mountain-bikers.nl. Daarbij zullen we geschikte foto’s gebruiken in onze posts!

Op de foto’s zitten geen ristricties! Groepsfoto’s, jumps,  landschappen, bikes. Alles is goed, zolang het maar met mountainbiken te maken heeft!

Stuur ze nu in naar:
info@mountain-bikers.nl

En als je het anoniem wil houden, dat is ook geen probleem!

25

03 2010

Crash van de week(11): Lekker hoor zandhappen

Heerlijk met je mond in het zand!

Voor meer crashes zie Crash dump

21

03 2010

Interview met de kersverse Bondscoach van het Nederlandse Mountainbiken: Tim Heemskerk

Tim, waarschijnlijk kent niet iedere lezer jou dus als we eens even beginnen met een eenzijdige voorstelronde, wie ben je?, hoe oud ben je? en wat doe je in het dagelijks leven?, Noem de 3 dingen in je leven die je het meest bezighouden en waarom?

Ik heet Tim Heemskerk, ben 34 jaar en woon in Zuidhorn- Groningen.
Dagelijks leven…..? Bondscoach.
Op dit moment houd ik me met mijn nieuwe beroep het meest bezig, naast mijn vrouw Debby en mijn hondje KiKi.

Tim met hondje KiKi

Wat voor vooropleiding heb je genoten?

Na het Atheneum ben ik Bewegingswetenschappen gaan studeren aan de Universiteit van Maastricht en ben ik afgestudeerd in de richting inspanningsfysiologie. Hierna heb ik gewerkt als onderzoeksassistent in oa het project Sydney 2000, heb ik gewerkt als planner en analist en heb ik mijn eigen coachingsbedrijf gehad. Dit alles naast mijn eigen actieve carriere op de fiets.

Hoe ben je met mountainbiken in aanraking gekomen?
Ik reed altijd graag op de MTB tijdens de winterperiode als voorbereiding op het wegseizoen. Lekker het bos in, dat was minder koud en lekker genieten van de natuur en de technische klimmetjes en paadjes.

Wat vind je ervan dat Nederland zo vlak is?
Na mijn 5 jaar durende verblijf in Canada mis ik de bergen echt. Ik ben geboren en getogen in zuid-Limburg en reis nu regelmatig naar het zuiden en tracht dan een ritje door het heuvelland te maken.

Wat was je eerste mountainbike?
Een zwart- roze Concorde met een dicht achterwiel gekocht bij Jantje Willemsen in Nuth.

Beschrijf je ideale mountainbike?
Mijn ideale bike voor het terrein in Canada was een mooie lichte full suspension.
Het hangt dus van het terrein af. Nu vind ik de 29 Inch ook wel heel interessant maar heb er nooit op gekoerst.

Wat zijn je doelen?
Hoofdoelen zijn: OS 2012 en de OS 2016.

Hoe belangrijk is het teamgevoel? En hoe speel je hierop in?
Heel belangrijk dat de sfeer binnen het team goed is!
Als de voorwaarden om te presteren optimaal zijn en de renner voelt zich goed, dan komt dit het presteren ten goede. Het gaat er dus ook om dat de renners goed met elkaar overweg kunnen en dat het klikt tussen de renners en de begeleiding. “Communication is key”.
Ik geef bijvoorbeeld de voorkeur aan het huren van een huisje in plaats van het huren van een hotelkamer, je vangt meer signalen op.

Waar moeten Nederlandse mountain-bikers aan werken?
Klimmen en lange, technische afdalingen en dit oefenen tijdens trainingen en wedstrijden in het buitenland.
Gerichter en specifieker werken naar piekmomenten op de kalender en dan uitpakken (en punten scoren). Als je weet dat je er alles aan gedaan hebt voorafgaande aan je piekperiode dan brengt dit ook rust en zelfvertrouwen met zich mee, frisheid, en de wil om extra diep te gaan op zoek naar resultaat.

Hoe ziet dit seizoen eruit?
Opbouwen en pieken tijdens de eerste 3 grote afspraken in Dalby Forest, Houffalize en Offenburg, vervolgens een herstelperiode, en dan weer opbouwen richting het 2e deel van het seizoen met de kampioenschappen en WC’s in Champery en in Val di Sole.
Opbouwen van een topsportprogramma waarin de renners zo goed mogelijk ondersteund worden in hun doelstellingen. Er is reeds een start gemaakt met centrale trainingen vanuit Papendal. Ik vind het belangrijk dat renners daar aan deelnemen zodat ik ze kan zien, met ze kan communiceren en dat er goed getraind wordt en ze er (samen) sterker van worden! Er is heel veel bruikbare kennis aanwezig die de renners een meerwaarde kan geven en ik wil die in de toekomst graag implementeren in een topsportprogramma.

Hoe schat je de kansen van Nederland in (London)?
Er is veel potentie aanwezig en de resultaten van de veldtesten die ik van een aantal renners heb zijn heel goed. Met onder andere een goed trainings- en wedstrijdprogramma, een goede seizoensopbouw, een grote portie zelfvertrouwen, en heel veel afzien gaan een aantal van deze renners hun neus tegen het internationale venster drukken.

Tim en Mountainbiken, hoe ervaart Tim mountainbiken en wat doet hij het liefst

Kun je jou beleving bij mountainbiken omschrijven in 1 zin?
Een van de mooiste en (vaak) eerlijkste sporten die er bestaat; fysiek enorm veeleisend, technisch uitdagend en dit allemaal in de natuur!

Waar komt je passie voor het mountainbiken vandaan?
Vanaf het moment dat ik tijdens de winterperiode als wegrenner op lokaal niveau ging deelnemen aan MTB wedstrijdjes en MTB tochten was ik verkocht. Ik was bezig met een carriere op de weg en vond de MTB een goede afwisseling tijdens de winterperiode.

Tim op de fiets

Welk onderdeel van het mountainbiken geniet jou voorkeur? (Denk aan X-country, Downhill, Freeride, 4X ed.) en waarom?

XCO, 1.5- 2 uur ontzettend afzien op een ronde die herhaald afgelegd moet worden.

Wat waren jouw grootste successen in mountainbiken?
Ik ben trots op mijn prestaties in Canada als vlaklander, zoals winst in de Canada Cup in Canmore en winst in de TransRockies van 2007, maar ook mijn deelname aan EK en WK voordat ik naar Canada vertrokken ben.
De prestaties en het waarnemen van progressie van mijn renners vind ik echter nog mooier dan mijn eigen successen.

Wat was voor jou het dieptepunt?
Knieblessures in 2003 en 2004 tijdens mijn hoogtepunt (na selectie voor het EK/ WK in 2002). Gelukkig won ik eind 2004 uiteindelijk nog de topcompetitiewedstrijd in Holten precies een week voordat ik op het vliegtuig naar Canada stapte. Het gaf me uiteindelijk veel deugd na een lange periode van ellende. Heerlijk was het om pijnvrij te kunnen presteren!

Welke onderdelen van het mountainbiken beoefen je zelf?
Na mijn benoeming als bondscoach was ik gelijk renner af en dat is (ont)wennen. Ik fiets alleen nog tijdens het geven van centrale trainingen, tijdens trainingskampen, of tijdens de weekenden puur voor het plezier en een portie ontspanning.

Tim wederom op de bike

Tim, bedankt voor je tijd en wij van mountain-bikers.nl wensen jou en de renners als het beste toe voor de wedstrijden die komen gaan!

15

03 2010

Review: Specialized Gulpen toertocht

Het was weer eens vroeg opstaan op zondag, maar het is natuurlijk voor een goed doel. Vandaag stond de Specialized Gulpen toertocht op het programma. Tijdens deze mooie tocht zouden we ongeveer 1100 hm maken. Lekker om na de winter weer vol te gaan knallen. Tevens hoopte we onze laatste nare ervaringen met de Gulpen te kunnen vergeten.

Eenmaal aangekomen op de parkeergelegenheid is het niet echt druk. Lekker een muziekje op. De chaotische klanken van The Prodigy paste goed bij onze voorbereidende activiteiten. Na wat hectiek, tijd om in te gaan schrijven.

Het weer leek heerlijk en er stond een lekker zonnetje. Echter was de wind de mindere factor. De harde wind maakte de eerste 15 km dan ook zwaar naar mijn gevoel. Het was al weer even geleden dat er intensief geklommen was, dus dat is altijd even omschakelen. Na verloop van tijd ging het steeds beter.

Het begin bestond uit brede akkerwegen en was dan ook niet echt indrukwekkend. Stiekem vreesde we dat de volledige route zo zou zijn opgebouwd. Gelukkig kwam daar snel verandering in.

Door het flinke klimmen tegen de wind in zweette ik weer eens als een smeltende gletsjer. Dit had een beslagen bril tot gevolg. In het stuk dat volgde probeerde ik mijn bril te “ontslaan”. Tijdens dit gevecht zag ik een bevroren plas over het hoofd, waarna het ijs brak en mijn achterwiel weg schoof. Een vlugge stuurbeweging zou mij redden. Het mocht echter niet zo zijn, want mijn stuur draaide wel, maar mijn wiel bleef staan. Een smak op de betonnen vloer was het gevolg. Gelukkig viel de schade mee en ik mag blij zijn dat ik niet tijdens een afdaling achter het los zittende stuur ben gekomen.

We vervolgde onze weg, al had wel een groepje Duitsers ons vorbei gefahrrad, was folge was ein technisch absteigen. In mijn ogen de moeilijkste van de dag. Het werd nog moeilijker doordat de Duitsers voor ons gingen stilstaan. Freek wist als een gladde aal er langs te glippen en stuiterde begaafd naar beneden. Ik daar en tegen stond meer te stuntelen met de gladheid. Uiteindelijk wel verder kunnen rijden, maar het was wel jammer.

Na een aardig pittige klim kwamen we aan bij de eerste bevoorrading. Dit bestond uit een ijskoude sinaasappel en sportdrank. De sinaasappel was heerlijk, maar de sportdrank smaakte gewoon naar water. Kennelijk was de siroop al op. Tijdens deze pauze raakte we aan de praat met Jut en Jul. Bij het vertrekken reden ze dan ook een stukje met ons mee.

De bewegwijzering van de route was niet heel goed wat er voor zorgde dat we al een paar keer eerder bijna verkeerd reden. Tijdens een afdaling waren we dan ook ineens Jut en Jul kwijt. We stopte en kwamen tot de conclusie dat we verkeerd zaten, maar weer terug dan maar.

Na dit incident kwamen we bij een mega modderige, gladde, steile, lastige klim. Veel lieden probeerde het niet eens en begonnen al meteen met lopen. Wij, eigenwijs als we zijn gingen vol van start. De kunst is niet tegen een stronk of steen aan te rijden, want als je daar tegen aankomt op die gladde grond, dan sta je stil. Gelukkig konden we alles en iedereen omzeilen. Het werd een zware slag. Voor me zag ik Freek flink ploeteren, wat op mij werkte als een rode lap op een stier. Blijven zitten, en maar stampen. Het zwaarste stuk was bovenaan. Dat was niet zo stijl, maar het was een soort mos/blubber grond, die zo hard tegen werkte dat je bijna stil kwam te staan. Maar eenmaal bijna boven kan dat er ook nog wel bij.

Vervolgens kwamen we Jut en Jul weer tegen. In conclaaf met Jut over het niet waarschuwen van het verkeerd rijden, reden we… jawel… weer verkeerd! Maar weer terug. We hadden een afdaling met koeiepoep gemist. Gelukkig kregen we deze alsnog. Remmen was niet nodig, want je glee toch wel naar beneden. En daar kwamen we “weer” Jut en Jul tegen. Die moeten ook gedacht hebben ;)

Na het dalen is het natuurlijk ook weer klimmen. Tijdens een van de klimmen raakte we aan de praat met mister Bergeijk. Als drietal reden we verder. We waren het over eens dat het een erg mooie tocht was, maar dat de wind het wel erg zwaar maakten.

Onze klimmen werden beloond met nog enkele prachtige afdalingen. Waaronder ook nog enkele technische. Zeker de modder maakte het lastig. Daardoor had je weinig grip, wat vooral onder aan de afdalingen gevaarlijk was.

Tegen het einde begon ook de techniek wat te sputteren. Er hingen immers hele klonten bevroren klei aan de kabels en derailleurs, dat er bijna niet meer geschakeld kon worden. Gelukkig ging het allemaal goed!

Aan het einde kregen we nog een flinke afdaling die eindigde bij de finish. Dat was een mooie afsluiter.

Teven was er ook een afspuit mogelijkheid. Nu ben ik daar geen fan van, maar deze keer, met alle klei vond ik het een goede optie. De boel afgespoten, en toen tot mijn grote verbazing had ik een witte fiets in plaats van een bruine. De fietsen droog gemaakt, ketting eraf gehaald en lekker naar huis.

Het was een geslaagde dag!

Ons eindoordeel:

Positief Negatief
Afdalingen Bewegwijzering
Parkeer gelegenheid De wind (niet te beinvloeden natuurlijk)
Inschrijven De sportdrank

Met dank aan Marc Dekkers voor de GPS track!

Specialized Gulpen toertocht

Voor Marc zijn activiteit klik hier:

http://connect.garmin.com/activity/26440537

11

03 2010

Crash van de week (9): In the NUTS!

Voor meer crashes klik hier!

07

03 2010